Η απόφαση εκδόθηκε από δικαστήριο της Μόντενα και αφορά περιουσία που παρέμεινε για σχεδόν δύο δεκαετίες χωρίς διεκδίκηση, με τις αρχές να την κηρύσσουν τελικά «κενή» σύμφωνα με τις προβλέψεις της ιταλικής νομοθεσίας.
Η νομική βάση της απόφασης
Το δικαστήριο εφάρμοσε το άρθρο 586 του Ιταλικού Αστικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει ότι όταν δεν υπάρχουν διαθήκη ή συγγενείς μέχρι συγκεκριμένου βαθμού, η περιουσία του θανόντος περιέρχεται στο κράτος μετά την παρέλευση των προβλεπόμενων προθεσμιών.
Με την απόφαση αυτή τερματίστηκε η προσωρινή διαχείριση της περιουσίας και ενεργοποιήθηκε η διαδικασία οριστικής μεταβίβασής της στο Δημόσιο Ταμείο.
Η υπόθεση και η δικαστική εξέλιξη
Η υπόθεση εκδικάστηκε στο Δικαστήριο της Μόντενα, με τη δικαστή να διαπιστώνει ότι το δικαίωμα αποδοχής της κληρονομιάς είχε πλέον εκπνεύσει για κάθε πιθανό δικαιούχο.
Σύμφωνα με τη νομοθεσία, σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν συγγενείς έως και έκτου βαθμού και δεν έχει συνταχθεί διαθήκη, η περιουσία χαρακτηρίζεται αζήτητη και περιέρχεται στο κράτος.
Η συγκεκριμένη υπόθεση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο φαινόμενο που καταγράφεται στην Ιταλία τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Fondazione Cariplo, η συνολική αξία των αζήτητων κληρονομιών στη χώρα υπολογίζεται περίπου στα 8 δισ. ευρώ, με ανοδική τάση που θα μπορούσε να τις εκτοξεύσει σε δεκάδες δισεκατομμύρια τις επόμενες δεκαετίες.
Σε ορισμένες περιοχές, όπως η Εμίλια-Ρομάνια, τα αζήτητα περιουσιακά στοιχεία αντιστοιχούν ήδη σε περίπου 2 δισ. ευρώ. Το φαινόμενο αυτό έχει αρχίσει να απασχολεί έντονα τις αρχές, καθώς συνδέεται τόσο με δημογραφικές αλλαγές όσο και με την αύξηση των περιπτώσεων μοναχικών ατόμων χωρίς στενούς συγγενείς.
