Όλοι οι οδηγοί είναι εξοικειωμένοι με τα χρώματα των φαναριών, ωστόσο ελάχιστοι γνωρίζουν ποιος είναι ο λόγος που έχει καθιερωθεί η συγκεκριμένη τριχρωμία.
Η επιλογή των εν λόγω τριών χρωμάτων δεν είναι τυχαία, αφού οφείλεται στον συνδυασμό επιστημονικών και ψυχολογικών αρχών, αλλά και της αντίδρασης του ανθρώπινου εγκεφάλου στα συγκεκριμένα χρώματα.
Σύμφωνα με πλήθος δημοσιευμάτων, τα συγκεκριμένα χρώματα καθιερώθηκαν τη δεκαετία του 1830, όταν οι σιδηροδρομικές εταιρείες αποφάσισαν να δημιουργήσουν το δικό τους σύστημα φωτισμού, για να ενημερώνουν τους μηχανοδηγούς πότε πρέπει να σταματήσουν και πότε να συνεχίσουν την πορεία τους.
Το κόκκινο είναι το χρώμα με το μεγαλύτερο μήκος κύματος, γεγονός που το καθιστά ορατό ακόμη και από μεγάλες αποστάσεις, αλλά και σε κακές καιρικές συνθήκες όπως η βροχή και η ομίχλη. Στην ψυχολογία, το κόκκινο συμβολίζει τον άμεσο κίνδυνο, και έχει συνδεθεί με επείγουσες καταστάσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι το κόκκινο χρώμα χρησιμοποιείται και στα οδικά σήματα που απαιτούν την ύψιστη προσοχή από τον οδηγό.
Το πορτοκαλί φανάρι τοποθετείται ανάμεσα από το κόκκινο και το πράσινο, ως προειδοποίηση. Το πορτοκαλί χρώμα έχει την ικανότητα να τραβάει την προσοχή, γι’ αυτόν τον λόγο έχει αναλάβει τον ρόλο να προειδοποιεί και συνδέεται με την επιβράδυνση των οχημάτων, λίγο πριν από την ακινητοποίηση.
Η ρύθμιση της κυκλοφορίας από φωτεινούς σηματοδότες συγκεκριμένων χρωμάτων αποφασίστηκε λαμβάνοντας υπόψη όλους τους παραπάνω παράγοντες, ώστε κάθε χρήστης του οδικού δικτύου να μπορεί να αντιληφθεί τη σήμανση εγκαίρως, γεγονός που αποτρέπει τη δημιουργία σύγχυσης και εξασφαλίζει την ομαλότερη δυνατή ροή της κυκλοφορίας.
