Στην Κρήτη, όταν ένας άντρας έπαιρνε μια γυναίκα χωρίς τη συγκατάθεση του πατέρα της, δεν μιλούσαν για «απαγωγή», αλλά για «κλέψιμο». Ήταν μια παλιά πρακτική, όπου ο πατέρας είτε δεχόταν το γεγονός, είτε ξεκινούσε βεντέτα.
Έτσι έγινε και στις 20 Αυγούστου του 1950. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οικογένειες Πετρακογιώργη και Κεφαλογιάννη βρίσκονταν στην κορυφή της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του νησιού. Ο πρώτος ήταν εμβληματικός αρχηγός της αντίστασης, ενώ ο Κουντόκωστας Κεφαλογιάννης είχε διακριθεί στην απαγωγή του στρατηγού Κράιπε.
Ένας έρωτας που άναψε το φυτίλι: Στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου η Κρήτη
Εκείνη την ημέρα, η Τασούλα Πετρακογιώργη βγήκε από τον κινηματογράφο «Όασις» στο Ηράκλειο και βρέθηκε μπροστά στον Κώστα Κεφαλογιάννη και πέντε οπλισμένους άνδρες. Ο άνδρας την οδήγησε στον Ψηλορείτη και μετά απ’ αυτό ξέσπασε μία θρυλική σύγκρουση.
Μέσα σε λίγες ώρες, χίλιοι οπλισμένοι οπαδοί του Πετρακογιώργη συγκεντρώθηκαν στο Ηράκλειο, ενώ άλλοι τόσοι Κεφαλογιανναίοι περίμεναν στον Ψηλορείτη. Ο κίνδυνος αιματοχυσίας ήταν τεράστιος. Ο πρωθυπουργός Σοφοκλής Βενιζέλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο στην Κρήτη.
Κρυμμένοι κοντά στη Μονή Δισκουρίου, εκεί όπου είχαν φυλακίσει τον στρατηγό Κράιπε, το ζευγάρι παντρεύτηκε. Κουμπάρος ήταν ο Μιχάλης Χνάρης, που έφερε δανεικά στέφανα και βέρες. Όμως ο γάμος, λόγω ανηλικότητας της νύφης, αργότερα κηρύχθηκε άκυρος.
Από διεθνές σκάνδαλο σε… άδοξο τέλος
Η υπόθεση έφτασε ως το Reuters και τους New York Times, που μίλησαν για τον «Ρωμαίο και την Ιουλιέτα της Κρήτης». Παρά τον θόρυβο, το ζευγάρι χώρισε τρεις μήνες μετά. Ο Κεφαλογιάννης φυλακίστηκε για οπλοκατοχή και αργότερα παντρεύτηκε άλλη γυναίκα, όπως και η Τασούλα.
Η Τασούλα μίλησε μόνο μία φορά για την ιστορία της, στον Φρέντυ Γερμανό. Όπως τόνισε, για εκείνη δεν ήταν ρομάντζο αλλά τραγωδία. Μέχρι το τέλος της ζωής της κουβαλούσε τη σκιά μιας αγάπης που παραλίγο να βυθίσει την Κρήτη στο αίμα.
ΠΗΓΗ gazzetta.gr/
