Μέσα σε κλίμα βαθιάς θλίψης και συγκίνησης τελέστηκε η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα, με τον σύζυγό της, Τραϊανό Δέλλα, και τη 18χρονη κόρη τους, Βικτώρια, να συγκινούν με τους επικήδειους λόγους τους.
Πατέρας και κόρη, εμφανώς συγκινημένοι και συντετριμμένοι, αποχαιρέτησαν τη Γωγώ Μαστροκώστα, εκφράζοντας την αγάπη, την ευγνωμοσύνη και τον θαυμασμό τους για τη γυναίκα και μητέρα που σημάδεψε τη ζωή τους.
Βαθιά συγκινημένος, ο Τραϊανός Δέλλας είπε για τη γυναίκα της ζωής του:
“Άγγελε μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. Ο φύλακας άγγελός μου έλεγες. Στα 50ά μου γενέθλια, όταν ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείο, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ, εσύ ήρθες στη ζωή μου για να μου μάθεις πράγματα.
Πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου, με τη δική σου επιμονή με όλα αυτά που είχες περάσει. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Αυτό είναι μία ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη όλα αυτά τα χρόνια, για να μην μπορώ να σε καταλάβω, αλλά εσύ ξεπλύθηκες από τα δάκρυά μου.
Τις περισσότερες φορές σε φώναζα ‘μωρό μου’, γιατί από τη μέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια, και έτσι είχα δυο μωρά να προσέχω. Κάθε ένα ήθελε τη δική του φροντίδα αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που ‘χα για εσάς.
Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως την φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας, ήμασταν μαζί κρατώντας ο ένας τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα είσαι στο μυαλό μου και πάντα η προτεραιότητα μου, γιατί είσαι το μωρό μου.
Όλες οι στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις και οι πολύ δύσκολες θα γίνουν μαθήματα. Τα “σ’ αγαπώ” που σου έχω πει είναι πολύ λίγα γι’ αυτό που αισθάνομαι για εσένα. Σου έλεγα “μη φοβάσαι”, κάθε φορά, θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα και θα βγούμε στην επιφάνεια, όμως τώρα πέσαμε στον ωκεανό και τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν πολύ μεγάλα. Το τελευταίο σε πήρε από δίπλα μου.
Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ, και πέτα. Πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά, όπου και να είσαι, να ξέρεις πως η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει.
Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω, σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουνα σίγουρη ότι πάλι σ’ εσένα θα ‘ρχόμουνα, πάλι και ξανά θα σ’ ερωτευόμουνα, απ’ την ίδια τη σκανδάλη δε θα φοβόμουνα πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ, για να είστε εδώ για τη Γωγώ, κάτι σας έχει δώσει. Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε, εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, αλλά δεν μπορούσαμε. Αφήνει πίσω έναν καταπληκτικό άνθρωπο, το παιδί μας, που θα συνεχίσει το έργο της”.
Ο συγκινητικός επικήδειος της κόρης της
“Αρχικά, θέλω να ευχαριστήσω όλους εσάς που ήρθατε σήμερα να τιμήσετε τη μαμά μου και να σταθείτε δίπλα στην οικογένειά μου. Ξέρω πως σήμερα είναι μια μέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στενοχωρημένοι, όμως μέσα μου νιώθω πως δε θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα από όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη.
Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια, αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μια υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μια στοργική κόρη και μια δυνατή αδελφή, και πάνω απ’ όλα μια μοναδική μαμά.
Μαμά, μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά, μου έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη, να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα.
Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου. Και τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου, και αυτό το φρόντισες εσύ.
Στον γάμο σου, είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά, και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ έναν στίχο. ‘Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική’. Σ’ αγαπώ μαμά, δε σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου”.
Η σορός της Γωγώς Μαστροκώστα θα ενταφιαστεί στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας, τόπο καταγωγής της, δίπλα στον πατέρα της.
