Σε έναν κόσμο που μετρά τις σχέσεις με αριθμούς, τις στιγμές με αναρτήσεις και την κοινωνικότητα με θόρυβο, η σιωπή και η εσωτερικότητα συχνά παρεξηγούνται. «Γιατί δεν έχεις στενούς φίλους«, «Γιατί είσαι μόνος;», «Δεν έχεις κανέναν φίλο;».
Σε έναν κόσμο που μετρά τις σχέσεις με αριθμούς, τις στιγμές με αναρτήσεις και την κοινωνικότητα με θόρυβο, η σιωπή και η εσωτερικότητα συχνά παρεξηγούνται. «Γιατί είσαι μόνος;», «Δεν έχεις κανέναν φίλο;». Αυτές οι ερωτήσεις κρύβουν έναν βαθύ, αλλά λανθασμένο φόβο: πως η μοναχικότητα ισοδυναμεί με αποτυχία. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν κανέναν στενό φίλο, όχι επειδή κάτι «δεν πάει καλά», αλλά επειδή κάτι πάει πολύ πιο βαθιά. Η ψυχολογία δεν τους κατακρίνει. Τους εξηγεί. Και μας προσκαλεί να κατανοήσουμε, πριν κρίνουμε.
Συχνά συγχέουμε την εσωστρέφεια με την αντικοινωνικότητα. Λάθος. Οι εσωστρεφείς δεν απορρίπτουν τη συντροφικότητα -απλώς την προτιμούν σε δόσεις. Χρειάζονται χρόνο μόνοι τους για να «γεμίσουν» ξανά. Μπορεί να έχουν γνωστούς ή περιστασιακές παρέες, αλλά δυσκολεύονται να καλλιεργήσουν στενούς δεσμούς, όχι από αδιαφορία, αλλά από ανάγκη για εσωτερική ησυχία. Κι αυτό δεν είναι αδυναμία -είναι άλλος τρόπος ύπαρξης.
2. Αυτονομία: Όταν η αυτάρκεια γίνεται ασπίδα
Η αυτονομία είναι προτέρημα. Όμως όταν κάποιος έχει μάθει να βασίζεται αποκλειστικά στον εαυτό του -για προστασία, λύσεις, κατανόηση -συχνά δυσκολεύεται να αφήσει τους άλλους να τον πλησιάσουν. Δεν πρόκειται για σνομπισμό ή απουσία επιθυμίας για φίλους· απλώς η εσωτερική φωνή λέει: «Μπορώ μόνος». Η ψυχολογία εξηγεί πως αυτή η υπερβολική αυτοδυναμία μπορεί να λειτουργεί αποτρεπτικά στις στενές σχέσεις. Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση.
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κοινωνικοί. Κάποιοι νιώθουν απόλυτα άνετα στην παρέα του εαυτού τους. Προτιμούν τη σιωπή από την υποχρεωτική συζήτηση, την ανάγνωση από τη φλυαρία. Δεν τους λείπει η παρέα -απλώς δεν την αναζητούν. Και όχι επειδή δεν μπορούν, αλλά επειδή δεν τη χρειάζονται. Η κοινωνία μπορεί να τους παρεξηγεί. Όμως αυτοί ξέρουν: η μοναχικότητα δεν είναι έλλειψη. Είναι πληρότητα άλλου τύπου.
4. Υψηλή Ευαισθησία: Όταν όλα φιλτράρονται βαθύτερα
Οι ιδιαίτερα ευαίσθητοι άνθρωποι (HSP – Highly Sensitive Persons) ζουν πιο έντονα, πιο λεπτά, πιο εύθραυστα. Αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα, τα βλέμματα, τις σιωπές, τα πάντα. Αυτό μπορεί να τους κάνει υπέροχους φίλους -αλλά και να τους εξαντλεί. Συχνά αποσύρονται όχι επειδή δεν θέλουν φίλους, αλλά επειδή η ένταση των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων τους κουράζει. Αν δεν γνωρίζουν ή δεν αποδέχονται αυτή την πτυχή του εαυτού τους, ενδέχεται να απομονώνονται.
5. Δυσκολία στην εμπιστοσύνη: Όταν η καρδιά έχει μνήμη
Για κάποιους, η εμπιστοσύνη δεν είναι αυτονόητη. Παλιά τραύματα, προδοσίες ή απογοητεύσεις έχουν ριζώσει βαθιά μέσα τους. Προτιμούν να κρατούν αποστάσεις, όχι από κακία, αλλά από αυτοπροστασία. Δεν είναι ότι δεν θέλουν να δεθούν -είναι ότι φοβούνται πως αν ανοιχτούν, θα πονέσουν ξανά. Η δυσπιστία αυτή γίνεται συχνά ασπίδα· αλλά και εμπόδιο. Και χρειάζεται κατανόηση, όχι πίεση.
6. Φόβος απόρριψης: Όταν η ανάγκη για αποδοχή πονά
Η απόρριψη πονά. Και για κάποιους, πονάει τόσο που αποφεύγουν εξ αρχής οποιαδήποτε πιθανότητα απορριπτικής εμπειρίας. Δεν μιλούν, δεν ζητούν, δεν εκτίθενται. Το ρίσκο της απόρριψης τούς φαίνεται μεγαλύτερο από την πιθανότητα της αποδοχής. Έτσι, προστατεύονται απομονώνοντας τον εαυτό τους. Όμως η κατανόηση αυτού του φόβου μπορεί να γίνει το πρώτο βήμα για να τον υπερβούν.
7. Αναζήτηση ποιότητας αντί ποσότητας: Όταν λίγοι -ή κανένας- είναι αρκετοί
Δεν έχουν όλοι την ίδια ανάγκη για κοινωνική δικτύωση. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν πολλούς φίλους. Θέλουν έναν, αυθεντικό, αληθινό, βαθύ. Και αν αυτός δεν υπάρχει, προτιμούν να μην έχουν κανέναν. Δεν συμβιβάζονται με ημίμετρα. Δεν γεμίζουν το κενό με αριθμούς. Ζητούν ουσία. Κι αν δεν τη βρουν, μένουν μόνοι -από σεβασμό προς την αλήθεια τους.
Η μοναχικότητα δεν είναι παθολογία -είναι άλλη μορφή σοφίας
Το ότι δεν έχεις φίλους δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά. Μπορεί να σημαίνει ότι βλέπεις πιο καθαρά. Ότι έχεις περάσει μέσα από πράγματα που σε έκαναν πιο προσεκτικό, πιο εκλεκτικό, πιο βαθύ. Μπορεί να σημαίνει πως δεν βιάζεσαι να γεμίσεις τις σιωπές με φωνές. Ίσως να περιμένεις τον έναν άνθρωπο που θα δεις στα μάτια και θα πεις «εδώ είμαι». Κι ως τότε, κρατάς τον εαυτό σου σαν κάτι ιερό.
Δεν είσαι μόνος επειδή δεν αξίζεις. Είσαι μόνος γιατί δεν συμβιβάζεσαι. Και αυτό είναι δύναμη. Όχι αδυναμία.
Queen.gr
