Ένα πρωτάθλημα διά πυρός και σιδήρου. Με τον Παναθηναϊκό να κάνει εύκολα το 1-0 και να δείχνει έτοιμος ακόμα και για … σκούπα. Αλλά ο Ολυμπιακός, που βασανίστηκε, πόνεσε και πέρασε ένα μεγάλο σοκ στο φάιναλ-φορ, σήκωσε το ανάστημα του, την κατάλληλη στιγμή. Οι τρεις διαδοχικές νίκες επί του Παναθηναϊκού ήταν η δική του ηχηρή απάντηση στις Κασσάνδρες και ενώ η ατυχία δεν έλεγε να τον εγκαταλείψει!
Δεν του έφτανε η απώλεια του Φαλ, στον τρίτο τελικό ήρθε και αυτή του Βεζένκοβ, όταν ένα λεπτό πριν από το τέλος του ημιχρόνου, στραβοπάτησε και βγήκε νοκ-άουτ με διάστρεμμα. Κι όμως. Παρά την σημαντική απουσία, ο Ολυμπιακός όχι μόνο άντεξε, αλλά έκανε φύλλο και φτερό τον αντίπαλο του, φτάνοντας τη διαφορά ακόμα και στο +23, ξεσηκώνοντας τον κόσμο του, που έβλεπε ότι η νίκη δεν ξέφευγε με τίποτε!
Ο 15ος τίτλος στην ιστορία του μπασκετικού Ολυμπιακού ήταν ίσως και ο πιο δύσκολος όλων των εποχών. Ήρθε με μειονέκτημα έδρας, μέσα σε μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα αλλά όλους να διψούν για το τρόπαιο που έκλεισε τη σεζόν με ένα τεράστιο χαμόγελο. Τα μαύρα σύννεφα που μαζεύτηκαν στο Άμπου Ντάμπι, στον ημιτελικό με τη Μονακό σκορπίστηκαν και το μυαλό από αύριο πάει και στην ενίσχυση της επόμενης χρονιάς.
Σακ ατάκ με Ντόρσεϊ
Τώρα, αν σας έλεγαν ότι ο Ολυμπιακός θα αναδειχθεί πρωταθλητής και στον τέταρτο, καθοριστικό τελικό, ο Σακίλ Μακ Κίσικ και ο Τάιλερ Ντόρσεϊ θα είχαν 20 και 17 πόντους, πόσοι θα το πιστεύατε;
Κι όμως. Έτσι έγινε. Ο ξεχασμένος Ντόρσεϊ, που δεν είχε στον ήλιο μοίρα, στα ευρωπαϊκά ματς βρισκόταν εκτός δωδεκάδας και ο Μακ Κίσικ που δήλωνε στο φάιναλ-φορ ότι ετοιμάζεται να σταματήσει το μπάσκετ και στον πρώτο τελικό δεν συμπεριλήφθηκε στην εξάδα των ξένων ήταν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές του Game 4.
Πώς γίνεται; Μεταφυσική στο μπάσκετ δεν υπάρχει. Απλά μετράει η ποιότητα, το ταλέντο και κυρίως η θέληση. Το ρόστερ του Ολυμπιακού τα έχει όλα αυτά. Δεν εμφανίστηκαν από το … πουθενά οι δυο έξτρα πρωταγωνιστές. Κάθε άλλο.
Ο Σακ παίζει μια πενταετία στον Ολυμπιακό, ξεκίνησε με ένα ντέρμπι εναντίον του Παναθηναϊκού, ενδεχομένως να την κλείσει με μια τρομερή εμφάνιση στον τέταρτο τελικό. Ναι, εδώ και ένα μήνα ήταν εκτός ρυθμού, δεν μπορούσε να κάνει μια ντρίπλα της προκοπής, ένα σουτ. Η μεταμόρφωση του στον παίκτη που ξέραμε ήταν εντυπωσιακή και έγινε … μόλις σε μια εβδομάδα.
Η περίπτωση του Ντόρσεϊ είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή, γιατί αυτή τη φορά κέρδισε το χρόνο και το ρόλο του με το σπαθί του σε ματς που έκαιγαν! Στον πρώτο τελικό πέρασε απαρατήρητος, όλοι σκέφτονταν ότι η χρονιά είχε πάει στράφι για τον διεθνή γκαρντ.
Ο Μπαρτζώκας όμως, που σε όλη τη σεζόν τον είχε στην πίεση, επέμεινε. Δεν ξέρουμε αν είχε κάποια έμπνευση ο προπονητής του Ολυμπιακού, ο Ντόρσεϊ, πάντως, έδωσε τα ρέστα του και στις τρεις νίκες σημειώνοντας συνολικά 47 πόντους. Τέτοια επιστροφή, τέτοιο … ανεβοκατέβασμα από το ναδίρ στο ζενίθ δεν έχουμε ξαναδεί.
Κομπιούτερ ξανά ο Γουόκαπ
Παίρνοντας πόντους (και πολύ πάθος στην άμυνα) από τους δυο περιφερειακούς του, ο Μπαρτζώκας είδε τον Γουόκαπ να κατευθύνει άψογα την ομάδα του, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Τεξανός έκανε, όπως και στο ΟΑΚΑ, ένα παιχνίδι που αναδεικνύει όλη του την αξία και χρησιμότητα στην δωδεκάδα του Ολυμπιακού.
Ένα κομπιούτερ. Αλλά και ένας παθιασμένος πόιντ-γκαρντ που κέρδιζε όλες τις διεκδικούμενες φάσεις, μοίραζε την μπάλα, έπεφτε στο παρκέ, μάρκαρε τον Ναν και έδινε μια τεράστια αυτοπεποίθηση στην ομάδα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Παναθηναϊκός έκανε την αντεπίθεση του (στο πρώτο ημίχρονο) όταν ο Γουόκαπ ήταν έξω, για να προφυλαχθεί από τα φάουλ…
Θηρίο ο Μιλουτίνοβ
Ο Ολυμπιακός στηρίχτηκε και σε αυτό το βράδυ στο Νίκολα Μιλουτίνοβ. Ο Σέρβος τελείωσε με νταμπλ-νταμπ (11π-10ρ) και κέρδισε κατά κράτος τις μάχες με Γιούρτσεβεν, Μήτογλου και όλους όσοι βρέθηκαν στο διάβα του
Δεν ξέρουμε τι σκέφτηκε ο Αταμάν και άφησε εκτός εξάδας των ξένων τον Γκέιμπριελ και δεν προσπάθησε να φθείρει τον αντίπαλο σέντερ, μια χαρά τον διευκόλυνε πάντως τον “Μιλου” να δεσπόσει κάτω από τα καλάθια.
Η έξοδος του από το παρκέ, βρήκε τον Μπαρτζώκα να τον ασπάζεται και όλους να αναρωτιούνται αν η σκηνή θα επαναληφθεί του χρόνου…
Η κλάση του Φουρνιέ
Ναι ο Εβαν Φουρνιέ ήταν απαράδεκτος στο ΟΑΚΑ με τη χειρονομία που έκανε, κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει την κλάση του. Ο Γάλλος κερδίζει το πρώτο (!) πρωτάθλημα στην καριέρα του, για το οποίο έδωσε τα πάντα.
Στον τέταρτο τελικό έκανε βουτιές, έπαιζε άμυνες, πήρε 6 ριμπάουντ, έκανε δυο κλεψίματα και λίγη ώρα αργότερα χοροπήδαγε με τους οπαδούς του Ολυμπιακού στη διάρκεια της απονομής. Τρελός για δέσιμο, αλλά και παικτάρα!
Προσθέστε το μεστό παιχνίδι του Κώστα Παπανικολάου, τον Πίτερς σε ρόλο πασπαρτού και θα βγάλετε την εικόνα ενός Ολυμπιακού που ξεχείλιζε από πάθος και ένταση, για να έρθει ο τίτλος. Αυτό ήταν ίσως το μεγάλο μυστικό των τελικών.
Ο Ολυμπιακός μετά τον πρώτο αγώνα σα να αφυπνίστηκε, σα να θυμήθηκε τις αρετές του και τις ξεδίπλωσε μια προς μία πάνω στο παρκέ. Την ώρα που ο Παναθηναϊκός ασχολιόταν με οτιδήποτε άλλο εκτός από το μπάσκετ οι “ερυθρόλευκοι” είχαν το μυαλό τους στο πως θα γίνονταν ξανά η ομάδα που τερμάτισε πρώτη στην κανονική περίοδο στην Ευρωλίγκα.
Πρωτάθλημα σταθμός, έρχονται οι αποφάσεις
Ένα πρωτάθλημα σταθμός, λοιπόν. Και μια δικαίωση για τον Γιώργο Μπαρτζώκα που κέρδισε το τρίτο του πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό και μαζί με τους Αγγελόπουλους θα σχεδιάσουν την επόμενη χρονιά.
Οι αποφάσεις που καλούνται να πάρουν διοίκηση και προπονητής είναι σημαντικές. Έρχονται μάλιστα μετά από μια περιπετειώδη σεζόν, που είχε πολλά δάκρυα, αίμα και ιδρώτα, αλλά και στο τέλος το πλατύ χαμόγελο του πρωταθλητή.
Κάτι τέτοιο τους δίνει τη δύναμη (και την άνεση) να κάνουν τις κινήσεις που θα φτιάξουν μια ακόμα καλύτερη ομάδα.
ΥΓ: Επιτέλους τέλος και σε αυτή τη σειρά για την οποία -αν θυμηθούμε τι ακριβώς έγινε- δεν θα’ μαστε και τόσο υπερήφανοι γενικώς.
