Το πλύσιμο του οχήματος έξω από το σπίτι μπορεί να φαίνεται σαν μια αθώα συνήθεια, όμως αν ο ιδιοκτήτης δεν προσέξει πού καταλήγουν τα νερά, μπορεί να χρειαστεί να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Το πλύσιμο του αυτοκινήτου στο σπίτι αποτελεί για πολλούς έναν εύκολο τρόπο να διατηρούν το όχημά τους καθαρό, αποφεύγοντας παράλληλα το κόστος ενός επαγγελματικού πλυντηρίου. Ωστόσο, η συγκεκριμένη διαδικασία μπορεί να κρύβει μια παράβαση που αρκετοί οδηγοί αγνοούν.
Το πρόβλημα δεν είναι το ίδιο το πλύσιμο, αλλά το σημείο όπου καταλήγουν τα νερά, τα απορρυπαντικά και οι σαπουνάδες. Όταν αυτά περνούν σε δημόσιο δρόμο ή πεζοδρόμιο, μπορούν να καταστήσουν το οδόστρωμα ολισθηρό και να δημιουργήσουν σοβαρό κίνδυνο για οδηγούς, μοτοσικλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.
Συγκεκριμένα, ο ανανεωμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας υπενθυμίζει ότι το πλύσιμο του αυτοκινήτου σε κοινόχρηστους χώρους, όπως μπροστά από την κατοικία, σε δρόμους ή σε πεζοδρόμια, μπορεί να συνιστά παράβαση όταν τα νερά και οι σαπουνάδες καταλήγουν στο οδόστρωμα.
Οι οδηγοί που προχωρούν σε τέτοιες πρακτικές θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των υπόλοιπων χρηστών του δρόμου και έρχονται αντιμέτωποι με τσουχτερό πρόστιμο, το οποίο προβλέπεται από τον νέο ΚΟΚ.
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 2, παράγραφος 16, όπου αναφέρεται ρητά ότι «δεν επιτρέπεται να χύνονται στις οδούς ουσίες ή υλικά, τα οποία μπορούν να καταστήσουν την οδό ολισθηρή (π.χ. νερά, λάδια, ασβέστης κ.λ.π.)», η συγκεκριμένη ενέργεια κατατάσσεται στις παραβάσεις της κατηγορίας Ε3-Α, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητά της στο πλαίσιο της δημόσιας ασφάλειας.
Μάλιστα το πρόστιμο που την συνοδεύει είναι ιδιαίτερα αυστηρό, καθώς ανέρχεται στα 350 ευρώ, ενώ ο “παραβάτης” μπορεί να χρειαστεί να βάλει ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη αν υπάρχουν τραυματισμοί ή σύγκρουση λόγω των νερών.
Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι ο κίνδυνος επιβολής προστίμου αφορά αποκλειστικά τις περιπτώσεις όπου τα νερά ή/και κάθε άλλου είδους υλικό, οδεύουν σε δημόσιο δρόμο και πεζοδρόμιο. Το πλύσιμο του αυτοκινήτου σε χώρο πολυκατοικίας ή μονοκατοικίας, όπου τα νερά συγκρατούνται και δεν καταλήγουν στην άσφαλτο συνιστά μια καθ’ όλα νόμιμη ενέργεια.
