Ο Σωκράτης Φάμελλος θα μπορούσε να τον διώξει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα που έκανε ήδη, αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως αποπομπή του Παύλου Πολάκη από το κόμμα.
Η κίνηση άνοιξε νέος κύκλος εσωστρέφειας στον ΣΥΡΙΖΑ, με τη δημόσια σύγκρουση για την πορεία του κόμματος και τις συζητήσεις γύρω από πιθανές νέες πρωτοβουλίες στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς.
Τι συνέβη
Ο Παύλος Πολάκης τέθηκε εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ με απόφαση Φάμελλου, μετά από ανάρτησή του με την οποία κατηγόρησε το πρόεδρο του κόμματος για «αφωνία, έλλειψη πρωτοβουλίας και αναποφασιστικότητα» και άφησε αιχμές για «κρυφή ατζέντα».
Ο Φάμελλος απάντησε ότι το υπονοούμενο περί κρυφής ατζέντας ήταν «ανυπόστατο και αδεκτό» και δήλωσε ότι δεν θα επιτρέψει προσωπικές στρατηγικές να σκιάσουν τις συλλογικές αποφάσεις του κόμματος.
Παρασκήνιο
Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, πριν από τη διαγραφή είχε προηγηθεί έντονη εσωκομματική αναστάτωση λόγω δημόσιων παρεμβάσεων για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων και μετά από πρόταση του Δημήτρη Χατζησωκράτη για ενσωμάτωση του κόμματος σε νέο πολιτικό φορέα.
Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο Πολάκης ζητούσε να συγκληθεί άμεσα η Πολιτική Γραμματεία, ενώ είχαν υπάρξει και ανταλλαγές γραπτών μηνυμάτων με τον Φάμελλο μετά την παρέμβαση Τσίπρα στο Χαλάνδρι, χωρίς να ακολουθήσει νέα επικοινωνία πριν από τη διαγραφή.
Μπορεί να τον διώξει;
Σε επίπεδο Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ναι, καθώς η απόφαση ελήφθη απευθείας από το πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και εφαρμόστηκε αμέσως.
Ωστόσο, ως προς την κομματική του ιδιότητα, το ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο Πολάκης παραμένει απλός μέλος του κόμματος, αν και με τα νέα εσωκομματικά δεδομένα τίθεται εκτός οργάνων, αφού συμμετείχε στην Κεντρική Επιτροπή λόγω βουλευτικής του ιδιότητας.
Επόμενη ημέρα
Ο ίδιος ο Πολάκης απάντησε ότι «ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ήμουν και θα είμαι», καταγγέλλοντας ότι διαγράφτηκε χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και κατηγορώντας τον Φάμελλο ότι παρακολουθεί τη διάλυση χωρίς να αντιδρά.
Η επόμενη ημέρα για τον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει πιο δύσκολη, καθώς η διαγραφή δεν έκλεισε την κρίση αλλά ανέδειξε ακόμη πιο έντονα το ερώτημα για την πολιτική φυσιογνωμία, την εγκριτική γραμμή και τις πιθανές ανακατατάξεις στον χώρο.
