Μια ομάδα ερευνητών στο Πανεπιστήμιο του Μαγδεμβούργου στη Σαξονία-Άνχαλτ αναπτύσσει έναν επαναστατικό κινητήρα υδρογόνου κλειστού κύκλου, ο οποίος ανακυκλώνει το μεγαλύτερο μέρος των καυσαερίων μέσα στο σύστημα.
Το ηλεκτροκίνητα προσανατολισμένο τοπίο της αυτοκινητοβιομηχανίας θα μπορούσε να ανατραπεί άμεσα, εξαιτίας μιας απροσδόκητης τεχνολογικής αποκάλυψης που προέκυψε από φοιτητές στη Γερμανία.
Πιο συγκεκριμένα η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Otto von Guericke δημιούργησε έναν πρωτοποριακό κινητήρα, η λειτουργία του οποίου διαφέρει αισθητά σε σχέση με τους παραδοσιακούς κινητήρες, καθώς χρησιμοποιεί ένα μείγμα υδρογόνου, οξυγόνου και αργού.
Το αργό είναι ένα ένα εξαιρετικά χημικά αδρανές ευγενές αέριο που αντικαθιστά το άζωτο που υπάρχει κανονικά στον αέρα, αποτρέποντας έτσι τον σχηματισμό οξειδίων του αζώτου (NOx), ενός από τους πιο κρίσιμους ρύπους στις παραδοσιακές μηχανές εσωτερικής καύσης.
Μόλις συμβεί η καύση, το σύστημα ψύχει το μείγμα, διαχωρίζει το νερό που παράγεται και ανακυκλώνει τα υπόλοιπα αέρια στο κύκλωμα. Συνεπώς -σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο- δεν υπάρχουν άμεσες εκπομπές στο εξωτερικό περιβάλλον.
Μάλιστα σε πρόσφατες δοκιμές το επίπεδο απόδοσης ξεπέρασε το 60%, ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο ποσοστό σε σχέση με τους τυπικούς κινητήρες η μέση απόδοση των οποίων κυμαίνεται μεταξύ 40% και 50%.
Ακριβώς αυτή η υψηλή ενεργειακή απόδοση καθιστά τον κινητήρα αυτό μια πολλά υποσχόμενη λύση για τον τομέα των βαρέων μεταφορών, όπου οι μπαταρίες συχνά αποτελούν περιορισμό λόγω του υπερβολικού βάρους, των μεγάλων χρόνων φόρτισης και της περιορισμένης αυτονομίας σε μεγάλες αποστάσεις.
Ωστόσο παρά τα φιλόδοξα αποτελέσματα η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και πρέπει να ξεπεράσει ορισμένα σημαντικά εμπόδια πριν μπορέσει να εμπορευματοποιηθεί για τη μαζική παραγωγή. Και φυσικά πρέπει να δοθούν απαντήσεις σχετικά με την ευρεία υιοθέτησή του αργού στον τομέα των μεταφορών, σχετικά με τη διαθεσιμότητα και το κόστος προμήθειάς του.
