Ένα αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της CIA αποκαλύπτει ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν εξετάσει, πριν από περισσότερα από 60 χρόνια, έρευνα που υποδείκνυε πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο.
Το έγγραφο, που συντάχθηκε τον Φεβρουάριο του 1951 και αποχαρακτηρίστηκε το 2014, συνοψίζει μια σοβιετική επιστημονική μελέτη η οποία εξέταζε τις εντυπωσιακές ομοιότητες μεταξύ παρασιτικών σκωλήκων και καρκινικών όγκων.
Σύμφωνα με την αναφορά, οι ερευνητές πίστευαν ότι και οι δύο οργανισμοί αναπτύσσονται υπό σχεδόν ίδιες μεταβολικές συνθήκες και συσσωρεύουν μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου, μιας μορφής αποθηκευμένης ενέργειας.
Πειράματα και φαρμακευτικές ενώσεις
Η έρευνα ανέφερε επίσης πειράματα που έδειχναν πως ορισμένες χημικές ενώσεις μπορούσαν να στοχεύσουν τόσο παρασιτικές λοιμώξεις όσο και κακοήθεις όγκους.
Ένα φάρμακο, το Myracyl D, φέρεται να ήταν αποτελεσματικό κατά των παρασίτων της σχιστοσωμίασης αλλά και ενάντια σε καρκινικούς ιστούς, υποδεικνύοντας ότι θεραπείες για παράσιτα ίσως να μπορούσαν να επηρεάσουν και τους όγκους.
Άλλες ενώσεις βρέθηκαν να παρεμβαίνουν στην παραγωγή νουκλεϊκών οξέων —μια διαδικασία κρίσιμη για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.
Αντιδράσεις και επανεμφάνιση του εγγράφου
Αν και το έγγραφο είχε αποχαρακτηριστεί πριν από περισσότερο από μια δεκαετία, πρόσφατα επανεμφανίστηκε στο διαδίκτυο, προκαλώντας αντιδράσεις στις ΗΠΑ. Ορισμένοι χρήστες των κοινωνικών δικτύων υποστήριξαν ότι η ύπαρξή του θέτει ερωτήματα για το γιατί έρευνες του Ψυχρού Πολέμου που υπεδείκνυαν πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο παρέμειναν στα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών επί δεκαετίες.
«Οι Αμερικανοί το ήξεραν. Το διάβασαν, το χαρακτήρισαν ως CONFIDENTIAL και το έκλεισαν σε ένα θησαυροφυλάκιο για 60 χρόνια», έγραψε ένας χρήστης στο X, δημοσιεύοντας τα σχετικά έγγραφα. Ένας άλλος σχολίασε: «Η CIA ήξερε από το 1951 ότι ο καρκίνος ήταν παράσιτα».
Ωστόσο, το ίδιο το έγγραφο δεν αναφέρει ότι ο καρκίνος προκαλείται από παράσιτα, αλλά ότι η σοβιετική μελέτη εντόπισε βιοχημικές ομοιότητες μεταξύ όγκων και παρασιτικών σκωλήκων, παρατηρώντας πως κάποιες ουσίες επηρέαζαν και τα δύο.
Η προέλευση της έρευνας
Το έγγραφο της CIA βασίστηκε σε άρθρο του 1950 στο σοβιετικό επιστημονικό περιοδικό Priroda, γραμμένο από τον καθηγητή V. V. Alpatov, ειδικό στη βιοχημεία ενδοπαρασίτων. Οι αμερικανικές υπηρεσίες μετέφρασαν και κυκλοφόρησαν τη μελέτη, θεωρώντας την πιθανώς σημαντική για τη βιοϊατρική και την εθνική άμυνα στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου.
Η σοβιετική έρευνα σημείωνε ότι τόσο τα παράσιτα όσο και τα καρκινικά κύτταρα φαίνεται να βασίζονται σε αναερόβιο μεταβολισμό —μια διαδικασία παραγωγής ενέργειας χωρίς οξυγόνο— και να αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου.
Κοινά χαρακτηριστικά όγκων και παρασίτων
Οι επιστήμονες ταξινόμησαν αυτούς τους ιστούς ως «αεροζυμωτικού τύπου», υποδεικνύοντας ότι μπορούν να επιβιώσουν ακόμη και σε περιβάλλον με ελάχιστο οξυγόνο. Αυτή η ικανότητα ίσως εξηγεί γιατί οι όγκοι επιβιώνουν σε πυκνούς ιστούς με περιορισμένη αιμάτωση.
Το Myracyl D, που συντέθηκε το 1938 από τον Γερμανό χημικό H. Mauss, είχε ήδη δείξει δράση κατά της σχιστοσωμίασης. Σύμφωνα με τη σοβιετική μελέτη, παρουσίαζε επίσης αντικαρκινική δράση.
Άλλη ένωση, το Guanozolo, φάνηκε να αναστέλλει τη σύνθεση νουκλεϊκών οξέων σε μικροοργανισμούς και σε καρκινικούς όγκους ποντικιών, καθυστερώντας έτσι την ανάπτυξή τους.
Επιστημονικά συμπεράσματα και ψυχροπολεμικό πλαίσιο
Τα πειράματα αποκάλυψαν επίσης ότι οι όγκοι και τα παράσιτα αντιδρούσαν παρόμοια σε ορισμένες χημικές ουσίες, γεγονός που οδήγησε τους Σοβιετικούς ερευνητές να υποθέσουν ότι μοιράζονται κοινά βιολογικά χαρακτηριστικά, όπως μοναδικά αντιγόνα και αλλοιωμένα ενζυμικά συστήματα.
Η CIA κατέληγε ότι η σοβιετική έρευνα για τις πρωτεΐνες των όγκων και τη χημεία των καρκινικών κυττάρων θεωρούνταν τότε ιδιαίτερα σημαντική, καθώς οι ΗΠΑ παρακολουθούσαν στενά κάθε επιστημονική πρόοδο με πιθανές εφαρμογές στη δημόσια υγεία ή τη βιολογική άμυνα.
Αν και η σύγχρονη επιστήμη δεν αντιμετωπίζει τους όγκους ως παράσιτα, πολλές από τις βιολογικές διεργασίες που περιγράφηκαν τότε —όπως ο μεταβολισμός και η ανοσολογική διαφυγή— εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο έρευνας σήμερα.
Το αποχαρακτηρισμένο έγγραφο προσφέρει μια σπάνια ματιά στις επιστημονικές ιδέες που εξετάζονταν πίσω από το «Σιδηρούν Παραπέτασμα» στα μέσα του 20ού αιώνα, όταν οι επιστήμονες αναζητούσαν ακόμη τα θεμέλια της καρκινογένεσης και πιθανά μονοπάτια για αποτελεσματικές θεραπείες.
