Η κοινή επιστολή των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, που συμμετέχουν στην προανακριτική για τον Χρήστο Τριαντόπουλο, και της ανεξάρτητης Αθηνάς Λινού, αναθέρμανε τα σενάρια για «επανασυγκόλληση» της Κουμουνδούρου, όπως τη γνωρίζαμε μέχρι το 2023. Ωστόσο η προοπτική συνεργασίας των δύο κομμάτων κάθε άλλο παρά ενθαρρυντική μοιάζει αυτή τη στιγμή.
Στον ΣΥΡΙΖΑ ο Παύλος Πολάκης με εμπρηστικές αναρτήσεις του επανέφερε την εχθρική ρητορική του κατά των στελεχών που αποχώρησαν τον Νοέμβριο του 2023, ενώ το επόμενο Σαββατοκύριακο θα συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή της Νέας Αριστεράς με τους συσχετισμούς να είναι ιδιαίτερα ρευστοί.
Το Συνέδριο του Ιουνίου και το νέο μέτωπο απέναντι στον Φάμελλο
Ύστερα από μια τετράμηνη περίοδο ύφεσης των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στο κατώφλι μιας νέας εσωστρέφειας. Οι βαθύτεροι λόγοι πίσω από αυτήν δεν αφορούν κυρίως την στασιμότητα στις δημοσκοπήσεις ή την πολιτική κατεύθυνση του κόμματος, αλλά το επικείμενο συνέδριο του Ιουνίου και τους συσχετισμούς που θα καταγραφούν σε αυτό.
Στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ αρκετοί «διάβασαν» το «όχι» του Παύλου Πολάκη στην έναρξη διαλόγου με την Νέα Αριστερά και το «όχι» του Νίκου Παππά σε έναν νέο φορέα ως προανάκρουσμα δημιουργίας ενός νέου «μετώπου» εσωκομματικής αντιπολίτευσης απέναντι στον Σωκράτη Φάμελλο. Το γεύμα που είχαν οι δύο, το οποίο δημοσιοποιήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνοδευόμενο με ένα «ραντεβού τον Μάιο», επισημοποίησε την συνεργασία των τριών εν όψει της εσωκομματικής πολιτικής μάχης και των εκλογών για τη νέα Κεντρική Επιτροπή.
Οι συνεργασίες, λοιπόν, αποτελούν μια από τις βασικές αιχμές πάνω στις οποίες θα στηθεί η εσωκομματική μάχη στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Σωκράτης Φάμελλος επιμένει στην συνεδριακή (άρα αδιαμφισβήτητη κατ’ αυτόν) απόφαση για εκλογική προοδευτική συμμαχία, ενώ ο Παύλος Πολάκης θέτει σε πρώτη προτεραιότητα την όξυνση του λόγου του κόμματος και αντιτείνει ως βασική προτεραιότητα την ανασυγκρότησή του. Προκειμένου όμως ο Παύλος Πολάκης να συσπειρώσει το ακροατήριο που του έδωσε σχεδόν 44% στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές, επανενεργοποίησε τον «αψύ» του διαδικτυακό χαρακτήρα.
Ο Πολάκης χτυπά τη Νέα Αριστερά για να πλήξει τον Φάμελλο
Τις τελευταίες εβδομάδες έχει επιτεθεί σφόδρα τόσο στην Έφη Αχτσιόγλου όσο και στον Ευκλείδη Τσακαλώτο με τις αναρτήσεις και τα σχόλιά του να θυμίζουν την εποχή κατά την οποία αναδείχθηκε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ο Στέφανος Κασσελάκης. Στην τοποθέτησή του, δε, στην Κεντρική Επιτροπή απέδωσε στα ηγετικά στελέχη της Νέας Αριστεράς πως επιθυμούν ουσιαστικά την πολιτική και εκλογική του επιβίωση, καθώς και «οφίκια», υπονοώντας πως υπάρχει επ’ αυτού επικοινωνία προσώπων στα επιτελεία των δύο κομμάτων.
Λίγες ημέρες αργότερα ένα δημοσίευμα σε ιστοσελίδα ενίσχυε το συγκεκριμένο αφήγημα, φέροντας μάλιστα τους Φάμελλο και Χαρίτση να έχουν ήδη συμφωνήσει για θέσεις και υποψηφιότητες στις επόμενες εκλογές. Το δημοσίευμα αυτό διαψεύστηκε κάθετα από Κουμουνδούρου και Πατησίων, ωστόσο προκάλεσε συζητήσεις και «διέγειρε» τα αντανακλαστικά των οπαδών του Παύλου Πολάκη.
Ο Σωκράτης Φάμελλος στην συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας την Παρασκευή θέλησε να βάλει «φρένο» στον κρητικό βουλευτή. «Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για προσωπικές στρατηγικές και διαχωριστικές γραμμές μεταξύ μας. Ούτε και για δημοσιοποίηση προσωπικών απόψεων και διαρροών που πλήττουν το πολιτικό μας σχέδιο. Και δεν θα υποχωρήσω στη δέσμευσή μου για ενιαίο λόγο όλων των στελεχών» είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Το αν θα πετύχει το στόχο του απομένει να φανεί, πάντως η πρόσφατη εμπειρία έχει δείξει πως ο Παύλος Πολάκης, ανάλογα με το πολιτικό του σχέδιο, ενδύεται και έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Και αν το επιβάλουν οι περιστάσεις, δεν διστάζει να εξαπολύσει και δριμύτατες επιθέσεις κατά των συντρόφων του.
Ο Πολάκης αποσταθεροποιεί και την Νέα Αριστερά
Η κινητικότητα του Παύλου Πολάκη εντός του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφήνει ασυγκίνητη τη Νέα Αριστερά, καθώς ο κρητικός βουλευτής αποτελεί μια ιδιαίτερα αρνητικά φορτισμένη φυσιογνωμία. Το γραφείο Τύπου της Πατησίων με αφορμή την επίθεση Πολάκη στον Ευκλείδη Τσακαλώτο έκανε λόγο για τοξικότητα, λασπολογία και αήθεις μεθόδους που διέλυσαν έναν ολόκληρο χώρο, ενώ επισήμανε πως «η τοξικότητα και η “τζάμπα μαγκιά” του κ. Πολάκη δεν αποτελούν πρόβλημα της Νέας Αριστεράς. Είναι πρόβλημα του κόμματός του. Το ζητούμενο είναι να μη δηλητηριαστεί ξανά ολόκληρος ο αριστερός και προοδευτικός χώρος».
Στη Νέα Αριστερά όμως δεν επικρατεί απόλυτη συμφωνία για τις απαιτούμενες συνεργασίες. Η άποψη του κόμματος για «Λαϊκό Μέτωπο» απέναντι στον Μητσοτάκη έχει αντικειμενικά αδυνατίσει από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ αρνείται κάθε συζήτηση για συνεργασίες, ενώ οι επιθέσεις Πολάκη λειτουργούν ως βόμβα στα θεμέλια κάθε συνεννόησης με την Κουμουνδούρου. Το επόμενο Σαββατοκύριακο θα συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή της Νέας Αριστεράς, με πολλούς στην Πατησίων να θεωρούν πως είναι πιθανόν η πιο κρίσιμη στην έως τώρα πορεία του κόμματος. Οι απόψεις για την τακτική στο πεδίο των συνεργασιών δεν έχουν ακόμα σχηματιστεί στην ολότητά τους, ενώ και οι συσχετισμοί είναι αντίστοιχα ρευστοί.
Δύο στρατόπεδα στην Νέα Αριστερά
Στην πραγματικότητα παρατηρούνται δύο «στρατόπεδα» αυτή τη στιγμή. Αφενός υπάρχουν αρκετοί βουλευτές και στελέχη, που στις εσωκομματικές συζητήσεις θεωρούν πως η Νέα Αριστερά πρέπει να παραμείνει σταθερή στο κάλεσμα για «Λαϊκό Μέτωπο» προς όλες τις δυνάμεις, απορρίπτοντας την οργανική επιστροφή στον ΣΥΡΙΖΑ, άποψη την οποία ενστερνίζεται δημόσια ο Αλέξης Χαρίτσης. Παράλληλα τα ίδια στελέχη, όπως η Έφη Αχτσιόγλου, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, η Θεανώ Φωτίου, η Μερόπη Τζούφη και ο Νίκος Μπίστης, εμφανίζονται θετικοί στην άποψη πως πρέπει να ξεκινήσει μια πορεία κοινών πρωτοβουλιών στη Βουλή για κοινές ερωτήσεις με βουλευτές της Κουμουνδούρου και κοινές εκδηλώσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον «Κόσμο», το «Πράττω» και όποιες δυνάμεις το επιθυμούν, ώστε να «ζυμωθεί» κοινωνικά και προγραμματικά η σύμπραξη στις επόμενες εκλογές. Στελέχη αυτής της άποψης δεν απορρίπτουν μάλιστα την σύμπηξη μιας ενιαίας Κοινοβουλευτικής Ομάδας τους επόμενους μήνες, που με βάση την τρέχουσα αριθμητική μπορεί να καταλάβει την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στον αντίποδα στέκεται μια ομάδα στελεχών, όπως ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Νίκος Φίλης, που βλέπουν κριτικά την συγκεκριμένη πρόταση. Θεωρούν πως αφενός η ιδέα του «Λαϊκού Μετώπου» δεν ικανοποιείται με την σύμπραξη μόνο με τον ΣΥΡΙΖΑ, πόσω μάλλον με το κομμάτι που περιγράφεται ως «ΣΥΡΙΖΑ του τοξικού Πολάκη» και θεωρούν αναγκαίες κινήσεις που θα «κοιτούν» στα αριστερά της Νέας Αριστεράς. Εκτιμούν πως δεν επενδύθηκε χρόνος ούτε υπήρξε αποφασιστικότητα ώστε το κόμμα της Πατησίων να συγκροτηθεί κομματικά, να φτιάξει αυτόνομη πολιτική ταυτότητα και να διεκδικήσει με αξιώσεις μια καλύτερη θέση στο πολιτικό σκηνικό.
πηγη ΕΘΝΟΣ
