Λίγες μόλις ημέρες μετά το τραγικό ατύχημα που κόστισε το πόδι μιας γυναίκας και παραλίγο την ίδια της τη ζωή, η σκληρή πραγματικότητα του κυκλοφοριακού στο Ηράκλειο επανέρχεται συνεχώς. Το χάλι που όλοι βιώνουμε αλλά κανείς δεν ειναι διατεθειμένος ή ικανός να αγγίξει.
Σε ολόκληρη την πόλη οι αρρυθμίες έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας. Τις έχουμε συνηθίσει σε τέτοιο βαθμό που ξεχνάμε το τεράστιο κόστος που έχουν στις ζωές μας. Κόστος σε χρόνο, οικονομικούς πόρους, ψυχολογία αλλά και αίμα και ζούμε με αυτές αδιαμαρτύρητα.
Οι κάτοικοι του Γιόφυρου – Ξηροποτάμου δεν ξεχνούν τις υποσχέσεις των τοπικών “αρχόντων”. Μετά από μια περίοδο όπου οι ευθύνες ήταν “μπαλάκι” μεταξύ Δήμου και Περιφέρειας, δόθηκαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για το 2026, οι οποίες μέχρι στιγμής παραμένουν στα χαρτιά.
- Διάνοιξη και ασφαλτόστρωση της οδού Ιασίου έργο ασφάλειας και διεξόδου όλης της περιοχής.
- Διάνοιξη και διαπλάτυνση της οδού Ευρυδίκης μέχρι την έξοδο στην 62 Μαρτύρων (ύψος Lidl), ένα έργο πνοής που θα αποσυμφόριζε πλήρως την περιοχή.
- Αποκατάσταση των κακοτεχνιών που άφησε πίσω του ο εργολάβος της ΔΕΥΑΗ μετά την τοποθέτηση των αγωγών στην οδό Σβάιτσερ και στους γύρω δρόμους.
Διανύουμε ήδη τους πρώτους μήνες του 2026 και τα συνεργεία παραμένουν άφαντα. Αντίθετα, η κατάσταση επιδεινώνεται.
Στο ύψος των σχολείων της Σβάιτσερ, το οδόστρωμα έχει καταστραφεί σε τέτοιο βαθμό που τα αυτοκίνητα βρίσκουν στο έδαφος (βπ 4η φώτο).
Παράλληλα τις τελευταίες ημέρες η οδός Οδύσσειας δικαιώνει το όνομά της, αφού έχει γίνει απροσπέλαστη από πολλαπλές τρύπες και παρατεταγμένα μηχανήματα του εργολάβου.Υποσχέσεις δόθηκαν, αλλά δεν κρατήθηκαν. Πρόκειται για χαμένα χρόνια για το Ηράκλειο και τους Ηρακλειώτες. Η υπομονή εξαντλήθηκε, η ασφάλεια των πολιτών δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
