Καταγγελία δημότη για το μνήμα που βρίσκεται δύο χρόνια στα μπετά κ για την αναλγησία των υπευθύνων.
Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, ο οποίος στρέφει τα βέλη του κατά των αρμοδίων του Δήμου Φαιστού, ο ίδιος βρέθηκε προ εκπλήξεως, όταν διαπίστωσε πως το οικογενειακό μνήμα που διατηρούσε στο κοιμητήριο των Καπαριανών, όπου μάλιστα φυλάσσονταν τα οστά του πατέρα και του γιού του, είχε πωληθεί σε άλλη οικογένεια, χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει.
Προχωρώντας μάλιστα στη σχετική καταγγελία και δημοσιοποίηση του συμβάντος ζητά την ευαισθητοποίηση των αρμοδίων και τον πρέποντα σεβασμό στο νεκρό γιο του, σοκάροντας κυριολεκτικά με την ανάρτησή του.
Παρακάτω ακολουθεί η ανάρτηση του κ. Ιωάννη Μανουσάκη
“Μια δύσκολη ανάρτηση που κανένας πατέρας δεν θα έπρεπε να κάνει.
Αμφιταλαντεύομαι αρκετό διάστημα: Πρέπει ή δεν πρέπει να δημοσιεύσω την απουσία της ελάχιστης ντροπής, και της ενσυναίσθησης ανθρώπων που βρέθηκαν να εκλέγονται, να διορίζονται και να λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς κανένα αίσθημα ευθύνης;
Γιατί; Μα γιατί μπορούν. Μα γιατί τους αφήνουμε. Μα γιατί έτσι στο κάτω κάτω!
Μαθαίνουμε πως αυτά που λέμε έχουν μεγαλύτερη σημασία από αυτά που κάνουμε. Αρκεί να είσαι καλός στο να να μπαλώνεις, να παρερμηνεύεις, να μεταθέτεις τις ευθύνες, να πετάς κενές υποσχέσεις και να περιμένεις. Για πόσο; Μα για όσο χρειαστεί μέχρι να ξεχαστούν οι πράξεις, οι παραλήψεις και οι παρατυπίες. Άλλωστε στη “βραχυχρόνια μνήμη”, είμαστε πρωταθλητές.
Πάμε όμως στην ουσία της δικής μου αγανάκτησης.
Στις 18/03/2020 έχασα τον γιο μου. Τον Αντώνη μου. Ήταν μόλις 28 χρονών. Τον κηδέψαμε στο νέο κοιμητήριο Ηρακλείου, όμως η οδύνη δεν σταμάτησε εκεί. Μετά την αναγκαστική εκταφή το 2023, μεταφέραμε τα λείψανά του στον οικογενειακό τάφο στις Μοίρες (Δήμος Φαιστού), εκεί όπου αναπαυόταν και ο πατέρας μου από το 1986.
Στις 22/02/2024, την ημέρα που ο Αντώνης θα γινόταν 32 ετών, πήγαμε στο κοιμητήριο και υποστήκαμε το απόλυτο σοκ: Ο Αντώνης και ο πατέρας μου δεν ήταν πια εκεί. Στη θέση τους υπήρχε ένας ξένος.
Ανακάλυψα πως ο Δήμος Φαιστού, με μια απλή υπεύθυνη δήλωση ενός τρίτου προσώπου και χωρίς κανέναν τίτλο ιδιοκτησίας, επικύρωσε την πώληση του μνήματος έναντι 1.500€. Μια παράνομη και ανήθικη πράξη που φέρει τη σφραγίδα της επίσημης αρχής.
Μετά από έντονες διαμαρτυρίες, μου παραχωρήθηκε ένα άλλο μνήμα στα Καπαριανά. Όμως, εδώ και δύο χρόνια, το μνήμα παραμένει στα τσιμέντα. Παρά τις δεσμεύσεις ότι θα διαμορφωθεί με μάρμαρα και θα μου παραδοθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα!
Επικοινώνησα άπειρες φορές με τον Αντιδήμαρχο κ. Γεώργιο Αλεξάκη και τον Αντιδήμαρχο κ. Γεώργιο Ντισπυράκη. Εισέπραξα μόνο “θα” και υποσχέσεις που αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου.
Κύριοι, η μνήμη ενός παιδιού δεν είναι “γραφειοκρατική εκκρεμότητα”. Είναι ιερή. Η αδιαφορία σας και η συνεχιζόμενη κοροϊδία είναι η μεγαλύτερη καταισχύνη.
Δεν ζητώ χάρη. Ζητώ το αυτονόητο: Δικαιοσύνη και Σεβασμό για τον γιο μου. Σεβασμό στον ΑΝΤΩΝΗ ΜΑΣ.
Όποιος θέλει ας κοινοποιήσει το παραπάνω. Ίσως κάποιοι συγκινηθούν. ο Αντώνης μου δίδαξε να μιλάμε ανοιχτά και να εκθέτουμε την αδικία. Αντώνη ακολουθώ την συμβουλή σου”.
