Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε μια πολιτική ομιλία που προκάλεσε αντιδράσεις θετικές και αρνητικές
πηγη ethnos.gr – Νίκος Σβέρκος
Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε μια πολιτική ομιλία που προκάλεσε αντιδράσεις θετικές και αρνητικές. Ο στόχος όμως ήταν σαφής: Να εμφανιστεί ο ίδιος ως η μοναδική εναλλακτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Εναλλακτικός πόλος
Η εκδήλωση δεν ήταν άλλωστε μια τυπική παρουσίαση βιβλίου, κατά τις οποίες ειδήμονες καταθέτουν την άποψή τους για τα γραφόμενα. Στο πρώτο πάνελ συμμετείχαν πρόσωπα που μετέχουν στο Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Τσίπρα (Γιώργος Χουλιαράκης, Ευγενία Φωτονιάτα) που θέλησαν να ντύσουν την περίοδο διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα με χρώματα «αριστερά». Μαζί τους δυο επιστήμονες ιστορικοί, ο Αντώνης Λιάκος και η Ιωάννα Λαλιώτου, που θέλησαν πέρα από το γνωστικό τους πεδίο να αξιολογήσουν πολιτικά την επίμαχη δραματική περίοδο.
Στο δεύτερο μέρος ο Αλέξης Τσίπρας εκφώνησε μια πολιτική ομιλία, ένα προανάκρουσμα για την δημιουργία ενός νέου πολιτικού σχηματισμού, ενός «κινήματος» κατά κάποιον τρόπο, με την ελπίδα αυτό και ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός να καταστούν ανταγωνιστικοί στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Να εμφανιστούν ως ο εναλλακτικός πόλος που θα υπερβεί τον κατακερματισμό της προοδευτικής αντιπολίτευσης και θα συνεπάρει τους πολίτες, υπερβαίνοντας τους σημερινούς πολιτικούς σχηματισμούς.
Επιθέσεις στους παρόντες
Ο Αλέξης Τσίπρας υπερασπίστηκε στην ομιλία του τον κορμό και τα κεντρικά επιτεύγματα της κυβέρνησής του. Δήλωσε υπερήφανος για αυτά, ενώ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, χαρακτηρίζοντάς την μια «λάθος κυβέρνηση». Πέρα από την περιγραφή της τρέχουσας επικαιρότητας, όμως, ο πρώην πρωθυπουργός επιφύλαξε σφοδρή κριτική προς το σημερινό κομματικό σύμπαν της αντιπολίτευσης, παραβλέποντας -ή πιο σωστά συνειδητά αψηφώντας- πως στον εξώστη του Θεάτρου Παλλάς βρίσκονταν ο Σωκράτης Φάμελλος, ο Αλέξης Χαρίτσης και αρκετοί βουλευτές.
Υλοποιώντας ένα ιδιότυπο πολιτικό «μαρτύριο», ο Αλέξης Τσίπρας είπε πως «δεν υπάρχει η πολιτική δύναμη που θα προσδώσει στην υπόκωφη κοινωνική αντίθεση προοπτική αλλαγής», ενώ σημείωσε πως επικρατεί «εικόνα κατακερματισμού και ιδιοτέλειας, που αναπαράγει και πολλαπλασιάζει την κοινωνική απογοήτευση», που «βοηθά την κυβέρνηση να συντηρεί το βάλτο». Μίλησε μάλιστα για «κόμματα περίκλειστα στην αυταρέσκεια τους και ηγεσίες που δίνουν την αίσθηση ότι λίγο τους απασχολεί αν η σημερινή κυβέρνηση κερδίσει και μια τρίτη τετραετία, αρκεί να είναι στις θέσεις τους».
Ο Αλέξης Τσίπρας, στον αντίποδα της κατήφειας που παράγει η αντιπολίτευση μίλησε για την ανάγκη μιας «Νέας Μεταπολίτευσης», για ένα «ολιστικό Εθνικό Σχέδιο Αναγέννησης» και για την ανάγκη να ακολουθήσει η χώρα τις κατευθύνσεις μιας «νέας εθνικής πυξίδας» προτού «βρεθούμε σε εντελώς αχαρτογράφητα και επικίνδυνα νερά».
Ένα νέο κίνημα
Στο σημείο αυτό ο πρώην πρωθυπουργός έδωσε το σήμα για την «ριζική ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου» και θα οδηγήσει στο «να δημιουργηθεί μια μεγάλη, πολύχρωμη, κινηματική, αλλά προγραμματικά συμπαγής και αποφασισμένη προοδευτική παράταξη, ικανή να αγκαλιάσει όλους τους αριστερούς, δημοκρατικούς, ευαίσθητους πολίτες», τέτοια ώστε «να καταφέρει να διεκδικήσει με αξιώσεις την προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου στις επόμενες εκλογές».
Με απλά λόγια ο Αλέξης Τσίπρας εγκαινίασε την διαδικασία δημιουργίας ενός κινήματος στο οποίο θα δημιουργηθούν «σε κάθε πόλη, γειτονιά, περιοχή, χώρο εργασίας ή φοίτησης, πρωτοβουλίες επανίδρυσης, δικαιοσύνης και αλλαγής», καθώς και «πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης, που θα σπάνε τα στεγανά της απομόνωσης μεταξύ των πολιτών». Ο ίδιος, βέβαια, στην ομιλία του είπε πως «καμιά αλλαγή δεν μπορεί να έρθει από μόνη της, ούτε με εντολές “από τα πάνω”». Απομένει να φανεί πως θα ξεπεραστεί η προφανής αντίθεση, ο ίδιος να καλεί στη δημιουργία ενός κινήματος που δεν θα επιβιώσει με εντολές «από τα πάνω».
Ένα βότσαλο στη λίμνη
Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, πάντως, προκάλεσε την αντίδραση τόσο της κυβέρνησης όσο και του ΠΑΣΟΚ, που επανέλαβαν την επιχειρηματολογία τους για τον πρώην πρωθυπουργό. Αφενός η αντίδρασή τους δείχνει πως ο πρώην πρωθυπουργός αποτελεί υπολογίσιμο μέγεθος στο πολιτικό σκηνικό και πως η επαναδραστηριοποίησή του επηρεάζει συνολικά το πολιτικό και κομματικό σύστημα, είτε τον βλέπει ως απειλή είτε ως ιδανικό αντίπαλο.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας θα επιδείξει το επόμενο διάστημα την πολιτική ενάργεια να ανταποκριθεί στις προσδοκίες μιας πολύ ισχυρής μερίδας του κοινού που βρέθηκε στο Θέατρο Παλλάς. Στον πρώην πρωθυπουργό προσβλέπουν πολίτες, που θέλουν μια ανταγωνιστική πολιτική εναλλακτική, αλλά και στελέχη που βλέπουν μπροστά τους μια ενδεχόμενη διέξοδο για τη συνέχιση της πολιτικής τους πορείας.
Η επίκληση στην δημιουργία του «νέου» έχει όρια και αυτά βρίσκονται στην ίδια την πολιτική. Τι νόημα θα έχει, άλλωστε, αν το νέο χρησιμοποιεί παραφράσεις του 2023, ή ακόμα χειρότερα, παραφράσεις συνθημάτων περασμένων ετών και τακτικές που πέτυχαν πριν από πέντε δεκαετίες;
