Οι ανεξέλεγκτες εισαγωγές ελαιολάδου από τρίτες χώρες που κάνουν οι πολυεθνικές από Ιταλία και Ισπανία έφεραν πτώτη τιμών στην χώρα μας και οργή στους ελαιοπαραγωγούς της Κρήτης.
Το εμπόριο στην χώρα μας, που υποστηρίζει τα συμφέροντα των Ιταλών, «χαρτογραφεί» τις ποσότητες που υπάρχουν σε κάθε περιοχή και γνωρίζει πότε να «πιέσει» τους παραγωγούς για να αγοράσει σε τιμή ευκαιρίας το προϊόν τους.
Από την άλλη το ΥπΑΑΤ δεν έχει κανένα στοιχείο για την ελληνική παραγωγή, τις εξαγωγές και τις εισαγωγές. Οι συνεταιρισμοί αναγκάζονται να πουλάνε στα τυφλά χωρίς να έχουν γνώση των αποθεμάτων. Ο ρόλος της Ελλάδας στο Διεθνές Συμβούλιο Ελαιοκομίας (International Olive Council – IOC) είναι καθαρά διακοσμητικός.
Την ίδια στιγμή το αδασμολόγητο ελαιόλαδο, που εισάγεται από τις τρίτες χώρες στην ΕΕ δεν ελέγχεται από κανέναν. Τα σύνορα είναι ανοικτά για να έρχονται χωρίς δασμούς τα ελαιόλαδα της Τυνησίας και Τουρκίας.
Όλα αυτά έκαναν τους Κρητικούς παραγωγούς να αγανακτήσουν και να αποφασίσουν να μην υλοποιήσουν το πρόγραμμα προώθησης Ελληνικού ελαιολάδου στην ΕΕ και να στείλουν πίσω στις Βρυξέλλες τα χρήματα.
Όπως δηλώνει στον ΑγροΤύπο ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αρχανών και Πρόεδρος Μικρών Συνεταιρισμών της ΕΘΕΑΣ κ. Μύρων Χιλετζάκης, «θα πρέπει να σταματήσουν να παίζουν παιχνίδια εις βάρος των ελαιοπαραγωγών της χώρας μας. Ιταλία και την Ισπανία είναι οι χώρες πρωτεργάτες αυτής της «ανωμαλίας» του εμπορίου ελαιολάδου σε βάρος των Ελλήνων παραγωγών αλλά και των Ευρωπαίων καταναλωτών. Από την αρχή της φετινής εμπορικής περιόδου έχουν κάνει εισαγωγές 120.000 τόνων ελαιολάδου από τρίτες χώρες.
Η Ιταλία φέτος είχε χαμηλή παραγωγή και αυτή την περίοδο έχει αποθέματα για μόλις 15 ημέρες. Αυτή την στιγμή κλείνουν συμφωνίες στο Μπάρι με τιμή παραγωγού στα 9 ευρώ το κιλό. Από την άλλη ο μεταπράτης Ιταλός έρχεται στην Κρήτη και δίνει 4,30 – 4,40 ευρώ το κιλό στον παραγωγό. Με μεροκάματο στα 60 ευρώ πως να πω να πουλήσει σε αυτή την τιμή ο Έλληνας παραγωγός. Τι παραπάνω έχει το ιταλικό ελαιόλαδο για να έχει διπλάσια τιμή σε σχέση με το ελληνικό;
Εφόσον υπάρχουν απούλητα ελαιόλαδα στην ΕΕ γιατί να αγοράζουν από τρίτες χώρες Ιταλοί και Ισπανοί; Αγοράστε πρώτα τα αδιάθετα ελαιόλαδα της ΕΕ και μετά κάνετε εισαγωγές από τρίτες χώρες. Οι Έλληνες παραγωγοί καλλιεργούν με τις ίδιες μεθόδους την ελιά, όπως κάνουν οι Ιταλοί και οι Ισπανοί. Δεν έχουν όμως καμιά σχέση με την καλλιέργεια που κάνουν σε Τουρκία και Τυνησία.
Έχουμε στοιχεία ότι το 2023 οι Ιταλοί έκαναν εξαγωγές ελαιολάδου στις ΗΠΑ που ανήλθαν σε 3 δις ευρώ. Το πρώτο 8μηνο του 2024 οι ιταλικές εξαγωγές ξεπέρασαν τα 4 δις ευρώ. Μιλάμε είναι πολλά τα λεφτά και μικρή η παραγωγή του ιταλικού ελαιολάδου.
Η Ισπανία είχε φέτος παραγωγή 1,4 εκ. τόνους και σήμερα οι διαθέσιμες ποσότητες είναι 900.000 τόνους, που δεν φτάνουν να καλύψουν την αγορά. Και δεν φτάνουν γιατί όταν ξεκίνησε η φετινή ελαιοκομική περίοδο οι δεξαμενές τους ήταν άδειες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Επιδοτεί τα κράτη μέλη με κονδύλια για προώθηση του ελαιολάδου και την ίδια στιγμή εισάγει χωρίς δασμούς ελαιόλαδο της Τυνησίας, που δεν έχει καμιά σχέση το κόστος παραγωγής με αυτό της Ευρώπης.
Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Αρχανών κατάθεσε αίτηση και εγκρίθηκε από την ΕΕ για ένα τριετές πρόγραμμα προώθησης ελαιολάδου, ύψους 1,3 εκατ. ευρώ, στην Ιταλία και την Ισπανία, με στόχο να αναδείξουμε την ποιότητα του ελληνικού ελαιολάδου.
Όταν όμως είδα τις ποσότητες που εισάγουν από τρίτες χώρες αποφάσισα να απορρίψω το πρόγραμμα και να στείλω σχετική επιστολή στις Βρυξέλλες. Δεν δεχόμαστε τα κοινοτικά χρήματα για να δειγματίζω ελαιόλαδα σε Ισπανία και Ιταλία, όταν αυτές οι δύο χώρες αγοράζουν ελαιόλαδα από τρίτες χώρες και αφήνουν απούλητα τα ευρωπαϊκά».
