Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής πραγματοποιείται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία που καθιστά ιστορικής σημασίας το χαρακτήρα της και ανάλογης βαρύτητας τις ευθύνες όλων. Το κόμμα μας βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πρωτοφανή κρίση. Αν δεν απαντήσουμε άμεσα και αποφασιστικά στις αιτίες της, θα συνεχίζει να βυθίζεται στην εσωστρέφεια και να απογοητεύει τους αριστερούς και προοδευτικούς πολίτες.
Είναι ιστορικό μας καθήκον να ανακοπεί αυτή η καθοδική πορεία. Το οφείλουμε απέναντι στον ελληνικό λαό και στον αριστερό και προοδευτικό κόσμο της χώρας, τον κόσμο από την ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά, το σοσιαλιστικό χώρο, την οικολογία, το προοδευτικό κέντρο. Το οφείλουμε στην ιστορία μας και στους αγώνες που δώσαμε για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία από ένα μικρό κόμμα, κυβέρνηση του τόπου και αξιωματική αντιπολίτευση. Να μην αφήσουμε να γκρεμιστεί σε λίγους μήνες ό,τι χτίσαμε όλα αυτά τα χρόνια με κόπο.
Τους τελευταίους μήνες μετά τις ευρωεκλογές, με κύρια ευθύνη του Προέδρου του κόμματος, Στέφανου Κασσελάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία παράγει καθημερινά αρνητικά αντί για θετικά γεγονότα, παραπολιτική αντί για πολιτική, εσωστρέφεια αντί για εξωστρέφεια. Αυτή η κατάσταση, όσο συνεχίζεται, πλήττει ανεπανόρθωτα την εικόνα του κόμματος, τραυματίζει την ενότητά του και πληγώνει τα μέλη, τους φίλους και τους υποστηρικτές του.
Ο κατάλογος είναι μακρύς σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Από τις ανυπόστατες αναφορές του Προέδρου σε μαύρα ταμεία, τις οποίες ανακάλεσε μετά την κατακραυγή, έως τις απαράδεκτες επιθέσεις στον Αλέξη Τσίπρα με μεταμεσονύκτιες αναρτήσεις. Από τη διαρκή αναζήτηση εσωτερικών εχθρών έως την δημόσια στοχοποίηση στελεχών της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής από τον ίδιο τον Πρόεδρο. Από τους παιδαριώδεις χειρισμούς στην Κοινοβουλευτική Ομάδα έως τον διχασμό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας με την αιφνιδιαστική και αναιτιολόγητη αντικατάσταση του Προεδρείου της για χάρη εσωκομματικών συσχετισμών.
Σε αυτά προστίθεται η λογική των εκκαθαρίσεων. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, η παραπομπή του Χρήστου Σπίρτζη στην Επιτροπή Δεοντολογίας με το ερώτημα της διαγραφής, διότι εξέφρασε την πολιτική του άποψη για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα μιας αντιδημοκρατικής λογικής, ξένης μέχρι σήμερα όχι μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία αλλά συνολικά για την Αριστερά και τον προοδευτικό χώρο.
Ταυτοχρόνως, οι χειρισμοί στο κρίσιμο ζήτημα των μέσων ενημέρωσης του κόμματος, την εφημερίδα “Η Αυγή” και τον ρ/στ “Στο Κόκκινο”, με τη συστηματική απόκρυψη των πραγματικών οικονομικών δεδομένων και κυρίως με την απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι στους εργαζόμενούς τους, έδωσε την εικόνα της απουσίας ενσυναίσθησης και δεν τιμά το κόμμα μας ως ένα κόμμα της Αριστεράς που πάντα υπερασπιζόταν τα εργασιακά δικαιώματα.
Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν σε ένα πολιτικό περιβάλλον που διαμορφώθηκε μετά τις ευρωεκλογές και το οποίο καθιστά επιτακτική ανάγκη τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Παρά τη ραγδαία πτώση των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας στις ευρωεκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία υποχώρησε κι άλλο κι αντί να ανακτήσει την κυβερνητική του προοπτική, απομακρύνθηκε κι άλλο από αυτή.
Είναι αναγκαίο, απέναντι στη Νέα Δημοκρατία να υπάρξει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης από τον προοδευτικό χώρο, γιατί διαφορετικά είναι ορατός ο κίνδυνος της Ακροδεξιάς, όπως συμβαίνει σε όλο και περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Η σημερινή ανισορροπία στο πολιτικό σύστημα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η κοινωνική αντιπολίτευση, που αυτές τις ημέρες διαδηλώνει μαζικά στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, να βρει διέξοδο και να μεταφραστεί σε προοδευτική πλειοψηφία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αφήσει ανεξέλεγκτη την αισχροκέρδεια προς όφελος των λίγων και ισχυρών και σε βάρος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας και προωθεί ένα παραγωγικό μοντέλο παρόμοιο με αυτό που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία. Την ίδια ώρα, έχει διαλύσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, έχει κουρελιάσει τους δημοκρατικούς θεσμούς, προωθεί την εμπορευματοποίηση της δημόσιας και συμπεριληπτικής Παιδείας και τη συρρίκνωση των δομών της, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη στεγαστική κρίση και το δημογραφικό πρόβλημα, να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών ούτε και την ανθεκτικότητα της χώρας απέναντι στις συνέπειες της κλιματικής κρίσης.
Απέναντι στις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας το κόμμα μας έχει επεξεργασμένες προγραμματικές θέσεις και προτάσεις, για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την ενίσχυση των εισοδημάτων, τη στήριξη Δημόσιας Υγείας και Παιδείας, την παραγωγική ανασυγκρότηση, τη μείωση του κόστος στέγασης, την αναβάθμιση της πολιτικής προστασίας. Ωστόσο, αντί να βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας παρουσίας μας η πολιτική μας για όλα τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν τη χώρα και την κοινωνία, με ευθύνη του Προέδρου απασχολούμε τη δημόσια σφαίρα συχνά με παραπολιτική.
Αντί ο Πρόεδρος να αναλάβει πρωτοβουλίες και να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία πρωταγωνιστή και κινητήριο μοχλό με στόχο μια μεγάλη προοδευτική εκλογική συνεργασία, όπως λέει άλλωστε και η απόφαση της προηγούμενης Κεντρικής Επιτροπής, πλέον μιλάει απαξιωτικά για τις συνεργασίες ως δήθεν σχέδια της διαπλοκής.
Σε μια εποχή που απαιτούνται ευρύτερες συνθέσεις και υπερβάσεις, αδυνατεί ως Πρόεδρος να πετύχει τις αναγκαίες συνθέσεις μέσα στο κόμμα μας τροφοδοτώντας τον εσωτερικό διχασμό και οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία σε μια λογική περιχαράκωσης στα – όλο και πιο στενά – όρια ενός κόμματος που διαρκώς συρρικνώνεται, μακριά από τις ανάγκες της εποχής και τις προσδοκίες του προοδευτικού κόσμου της χώρας.
Την επιδίωξή του για ένα μικρό και απολύτως ελεγχόμενο κόμμα προδίδουν και οι προτεινόμενες αλλαγές στο καταστατικό, όπως η αντικατάσταση των Οργανώσεων Μελών από λέσχες, η κατάργηση των Νομαρχιακών Επιτροπών και της Πολιτικής Γραμματείας, η αποδυνάμωση της Κεντρικής Επιτροπής, οι υπερεξουσίες του Προέδρου κ.ά.
Προτάσεις που οδηγούν στη ρευστοποίηση του κόμματος, στη διάρρηξη της κομματικής συνοχής και των συντροφικών δεσμών, στην αποδυνάμωση της καθημερινής δράσης και παρουσίας του στην κοινωνία και εν τέλει στη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία από ένα δημοκρατικό κόμμα των μελών σε ένα απολύτως συγκεντρωτικό κόμμα.
Όσο για τη διαρκή επίκληση των μελών και του ρόλου τους από τον Πρόεδρο, είδαμε πόσο υποκριτική είναι όταν απέρριψε την πρόταση για εσωτερικό δημοψήφισμα για τις συνεργασίες αλλά το βλέπουμε και τις τελευταίες ημέρες που αρνείται πεισματικά να προσφύγει στη βάση και επιχειρεί να κρυφτεί πίσω από οριακούς συσχετισμούς στην Κεντρική Επιτροπή.
Δεν είμαστε διατεθειμένοι να νομιμοποιούμε ένα μεταλλαγμένο κόμμα, που δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στη δημοκρατία, στις αρχές και τις αξίες μας και στη διαφορετική άποψη. Αυτό θα πρέπει να είναι και το επίδικο όλων των συντροφισσών και των συντρόφων σε αυτή την κρίσιμη διαδικασία, που διακινδυνεύει εν τοις πράγμασι την ενότητα μας.
Παράλληλα, η φαρσοκωμωδία στην οποία εξελίσσεται η προτεινόμενη από τον Πρόεδρο αλλαγή του ονόματος του κόμματος προσθέτει μια ακόμα ψηφίδα στην εξαιρετικά αρνητική εικόνα του κόμματος και στην απουσία οποιασδήποτε σοβαρότητας ακόμα και σε τόσο σημαντικά ζητήματα που αφορούν την ταυτότητα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και την ιστορία χιλιάδων ανθρώπων και αγωνιστών.
Σε κάθε περίπτωση, ο Στέφανος Κασσελάκης εκλέχθηκε πριν από ένα χρόνο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική για να τον οδηγήσει στην ανάκαμψη, όχι για να τον συρρικνώσει, όχι για να τον διαλύσει και προφανώς όχι για να ιδρύσει πάνω του ένα δικό του προσωπικό κόμμα.
Είναι προφανές ότι απέναντι σε αυτή την κατάσταση κανείς δεν μπορεί να υποκρίνεται ότι δεν συμβαίνει τίποτα και να κρύψουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Αυτός είναι ο σίγουρος δρόμος προς την περαιτέρω συρρίκνωση, τη φθορά και την απογοήτευση ακόμη περισσότερων αριστερών και προοδευτικών πολιτών. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο και μόνο με καθαρές λύσεις μπορεί να αντιμετωπιστεί.
Θα συνεχίσει ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία με εσωστρέφεια, διχασμό, δημιουργία εσωτερικών εχθρών και παραπολιτική, όπως συμβαίνει σήμερα ή θα αλλάξει πορεία, με εξωστρέφεια, ενότητα, συνθέσεις και παραγωγή πολιτικής;
Θα παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία πρωταγωνιστικό ρόλο στη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων ή θα ακολουθήσει μια πορεία στην περιχαράκωση και στη συρρίκνωση σε ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας, που τον οδηγεί η σημερινή του ηγεσία;
Θα γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία ένα συγκεντρωτικό και απολύτως ελεγχόμενο κόμμα από τον Πρόεδρό του και από μια ομάδα ανθρώπων γύρω του ή θα παραμείνει ένα δημοκρατικό κόμμα των μελών;
Ο μόνος που μπορεί να δώσει την απάντηση είναι τα χιλιάδες μέλη και φίλοι, οι οποίοι θα κληθούν να αποφασίσουν για το μέλλον του κόμματός μας στη νέα συνθήκη που έχει διαμορφωθεί.
Ο Πρόεδρος του κόμματος, Στέφανος Κασσελάκης, οφείλει επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη και να προκηρύξει εκλογές Προέδρου. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
