Μιλώντας το βράδυ της Τετάρτης (01/04) στο πρώτο τηλεοπτικό διάγγελμά του προς το έθνος για τον πόλεμο από την έναρξή του στα τέλη Φεβρουαρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται κοντά στην επίτευξη των στρατιωτικών τους στόχων στο Ιράν «σύντομα, πολύ σύντομα».
Υπενθύμισε μάλιστα στους αμερικανούς ότι, ο πόλεμος, μέχρι στιγμής έχει διαρκέσει λιγότερο από πολέμους που κράτησαν χρόνια, όπως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και ο πόλεμος του Βιετνάμ, πριν δώσει ένα νέο χρονικό πλαίσιο.
Ωστόσο, δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Τραμπ ή ανώτερα στελέχη της κυβέρνησής του έθεταν χρονικά ορόσημα, μιας και όταν ανακοίνωσε την έναρξη της επιχείρησης στις 28 Φεβρουαρίου, είχε δηλώσει ότι θα συνεχιστεί για όσο χρειαστεί προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος.
Έκτοτε, ο πρόεδρος έχει μεταβάλει τη ρητορική του, άλλοτε υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη κερδίσει τον πόλεμο και άλλοτε ότι η στρατιωτική εκστρατεία θα συνεχιστεί για μερικές εβδομάδες, συνήθως από δύο έως έξι. Το όριο των έξι εβδομάδων συμπληρώνεται στις 11 Απριλίου.
Αναλυτές που μίλησαν στο BBC, επισημαίνουν ότι είναι σύνηθες για έναν Αμερικανό πρόεδρο να δίνει εκτιμήσεις για τη διάρκεια μιας σύγκρουσης, επιχειρώντας να εξασφαλίσει τη στήριξη της κοινής γνώμης, ακόμη κι αν στη συνέχεια τις αναθεωρεί.
Σύμφωνα με ειδικούς, η προσέγγιση της κυβέρνησης Τραμπ παρουσιάζει ιδιαιτερότητες.
Η ευελιξία προσφέρει τακτικό πλεονέκτημα
Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ άφησε να εννοηθεί ότι αυτή η φαινομενική ευελιξία μπορεί να προσφέρει τακτικό πλεονέκτημα.
Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων την Τετάρτη, δήλωσε ότι δεν πρέπει να αποκαλύπτονται στον αντίπαλο ούτε οι προθέσεις ούτε ο χρόνος λήξης των επιχειρήσεων.
Όπως πρόσθεσε, ο Τραμπ έχει αναφέρει χρονικά πλαίσια που κυμαίνονται από τρεις έως οκτώ εβδομάδες, σημειώνοντας ότι θα μπορούσε να ισχύει οποιοδήποτε από αυτά, χωρίς όμως να συγκεκριμενοποιηθεί, καθώς στόχος είναι η ολοκλήρωση των επιχειρήσεων, που όπως είπε, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
Οι απόψεις διίστανται
Καθώς η σύγκρουση συνεχίζεται, και άλλα μέλη της κυβέρνησης έχουν προχωρήσει σε εκτιμήσεις για τη διάρκειά της, ορισμένες φορές σε αντίθεση με τον πρόεδρο.
Στις (8/03), ο Χέγκσεθ δήλωσε στο CBS ότι όσα έχουν συμβεί μέχρι στιγμής αποτελούν «μόνο την αρχή». Λιγότερο από ένα 24ωρο αργότερα, το Πεντάγωνο επανέλαβε το ίδιο μήνυμα σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Την ίδια ημέρα, σε συνέντευξη Τύπου στη Φλόριντα, ο Τραμπ υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη σημειώσει σημαντική πρόοδο προς την επίτευξη των στρατιωτικών τους στόχων στο Ιράν, προσθέτοντας ότι, σύμφωνα με ορισμένους, αυτοί έχουν σχεδόν επιτευχθεί.
Από την πλευρά του, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έχει διατυπώσει πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις, τοποθετούμενος κάπου ανάμεσα στις θέσεις Τραμπ και Χέγκσεθ, δηλώνοντας στο Fox News την Τρίτη (31/03), μία ημέρα πριν από το διάγγελμα του προέδρου, ότι «το τέλος είναι ορατό, όχι σήμερα ούτε αύριο, αλλά πλησιάζει».
Η κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι η πρώτη με αόριστο πολεμικό χρονοδιάγραμμα
Κατά το παρελθόν, οι εκτιμήσεις των προέδρων για τη διάρκεια πολεμικών συγκρούσεων ήταν άλλοτε αόριστες και άλλοτε πιο συγκεκριμένες, ωστόσο σπάνια επαληθεύτηκαν.
Όπως εξηγεί ο καθηγητής Έρικ Μιν από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, που ειδικεύεται στην επίλυση συγκρούσεων και τη διπλωματία, οι εκτιμήσεις αυτές συχνά μεταβάλλονται καθώς η κατάσταση εξελίσσεται.
Όπως σημειώνει, πρόκειται για μια δύσκολη διαδικασία, καθώς η διάρκεια των πολέμων είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθεί.
Το 1967, ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον είχε δηλώσει ότι υπάρχει «φως στην άκρη του τούνελ» για τον τερματισμό του πολέμου στο Βιετνάμ, επιχειρώντας να κατευνάσει μια κοινωνία που ολοένα αντιδρούσε περισσότερο.
Δεκαετίες αργότερα, ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον εκτιμούσε το 1999 ότι οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας θα ήταν σύντομοι, όμως διήρκεσαν περισσότερο από δύο μήνες.
Ανάλογη ήταν και η περίπτωση του προέδρου Τζορτζ Μπους του νεότερου, με τη γνωστή ομιλία «Mission Accomplished» σε αεροπλανοφόρο, δύο μήνες μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις αποχώρησαν τελικά το 2011.
Όπως επισημαίνει ο ιστορικός Τόμας Πάτερσον από τη Σχολή Κένεντι του Χάρβαρντ, οι πρόεδροι συχνά δίνουν τέτοιες εκτιμήσεις για να κερδίσουν χρόνο απέναντι στην κοινή γνώμη, όμως σχεδόν πάντα υποτιμούν τη διάρκεια των συγκρούσεων.
Παρά ταύτα, η περίπτωση του Τραμπ ξεχωρίζει, σύμφωνα με τους ειδικούς που μίλησαν στο BBC, λόγω των συχνών αναπροσαρμογών τόσο στο χρονοδιάγραμμα όσο και στη στρατηγική αιτιολόγηση του πολέμου.
Όπως σημειώνει ο Μιν, η ασυνέπεια στις θέσεις της κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα έντονη και δύσκολα βρίσκει κανείς ιστορικό προηγούμενο.
Από την πλευρά του, ο Λευκός Οίκος απορρίπτει αυτές τις αιτιάσεις, με την Καρολάιν Λέβιτ να δηλώνει τον περασμένο μήνα ότι ο Τραμπ και η ομάδα του έχουν παρουσιάσει με συνέπεια σαφείς στόχους.
