Η Μαρινέλλα άφησε αποτύπωμα και στον κινηματογράφο, με τραγούδια που ξεπέρασαν τα όρια της οθόνης και έγιναν κομμάτι της συλλογικής μνήμης. Από τις ταινίες της Φίνος Φιλμ μέχρι τις μεγάλες μουσικές στιγμές της εποχής, η φωνή της έντυσε εικόνες του ελληνικού κινηματογράφου που παραμένουν ζωντανές και σήμερα.
Η είδηση του θανάτου της Μαρινέλλας απλώθηκε βαριά στον χώρο του πολιτισμού και άγγιξε ένα κοινό που μεγάλωσε μαζί της. Η φωνή της συνόδευσε δεκαετίες ζωής, μπήκε σε σπίτια, σε γιορτές, σε προσωπικές στιγμές και κράτησε μια σταθερή σχέση με τον κόσμο. Η απουσία της αφήνει ένα κενό με πραγματικό βάρος, γιατί συνδέεται με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο ερμηνείας και παρουσίας που σφράγισε το ελληνικό τραγούδι. Μια μεγάλη φωνή φεύγει και μαζί της φεύγει ένα κομμάτι από τις ζωές μας, από εκείνες τις στιγμές που συνδέθηκαν με τα τραγούδια της και έμειναν μέσα μας.
Ακούραστη πάνω στη σκηνή, η Μαρινέλλα έφερνε κάθε φορά μια ενέργεια που περνούσε κατευθείαν στο κοινό. Η φωνή της, καθαρή και δυνατή, κουβαλούσε ιστορίες και τις άφηνε να φτάσουν όπως πρέπει, ευθύβολα και με μια αλήθεια που έβρισκε πάντα τον δρόμο της. Δούλεψε σκληρά για να σταθεί εκεί που έφτασε και κράτησε αυτή τη στάση σε όλη τη διαδρομή της, με επιλογές που άνοιγαν δρόμους και άλλαζαν το τοπίο στη νυχτερινή σκηνή. Κάθε της εμφάνιση είχε κάτι ζωντανό, μια διάθεση να δοκιμάσει, να ψάξει, να δώσει λίγο παραπάνω για το κοινό που τη λάτρευε.
Με πειθαρχία και αίσθηση ευθύνης απέναντι στο τραγούδι, η Μαρινέλλα δούλεψε σε όλη τη διαδρομή της με σταθερότητα και προσήλωση. Έδινε βάρος στη λεπτομέρεια, στη σωστή εκφορά του λόγου και στη συνολική εικόνα της ερμηνείας, αντιμετωπίζοντας κάθε εμφάνιση με την ίδια σοβαρότητα. Η σχέση της με το κοινό στηρίχθηκε σε αυτή τη συνέπεια, σε μια παρουσία που δεν χαριζόταν και δεν άφηνε τίποτα στην τύχη. Έτσι χτίστηκε μια πορεία με αντοχή στον χρόνο.
Ακόμα και στον κινηματογράφο, η φωνή της ήταν παρούσα σε κλασικές ελληνικές ταινίες. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις συγκλονιστικές της ερμηνείες στα κινηματογραφικά μουσικά διαλείμματα που μεταμορφώνονταν σε αξέχαστες στιγμές τέχνης;
Η Μαρινέλλα στον κινηματογράφο
Η Μαρινέλλα συμμετείχε ως τραγουδίστρια σε 24 κινηματογραφικές παραγωγές, συνδέοντας τη φωνή της με εικόνες που έμειναν στη μνήμη του ελληνικού σινεμά. Τρεις από αυτές ανήκουν στη Φίνος Φιλμ, με σενάριο και σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη.
Η πρώτη της εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη έρχεται το 1960, δίπλα στον Στέλιο Καζαντζίδη, στην ταινία «Η Κυρία Δήμαρχος», ενώ η τελευταία της καταγράφεται το 1970 στο «Κρίμα… το Μπόι Σου», όπου ερμηνεύει το ομότιτλο τραγούδι σε μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου και στίχους της Σέβης Τηλιακού.
Το 1968 σηματοδοτεί μια ιδιαίτερα δυναμική στιγμή στην πορεία της. Το «Σταλιά σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα, που ακούγεται στην ταινία «Ο πιο καλός ο μαθητής», γνωρίζει μεγάλη απήχηση και ενισχύει τη θέση της στο τραγούδι.
Την ίδια χρονιά συνεργάζεται για πρώτη φορά με τη Φίνος Φιλμ στο μιούζικαλ «Γοργόνες και Μάγκες», ερμηνεύοντας το «Άνοιξε πέτρα», σε μουσική του Μίμη Πλέσσα και στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Το συγκεκριμένο τραγούδι συνδέθηκε απόλυτα με το όνομά της, αγαπήθηκε πολύ από το κοινό και παρέμεινε σταθερά στο ρεπερτόριό της όλα αυτά τα χρόνια.
Το 1969 ακολουθούν δύο ακόμη συμμετοχές σε παραγωγές της Φίνος Φιλμ. Στην ταινία «Γυμνοί στο δρόμο» ερμηνεύει τα «Αστέρι στο παράθυρο» και «Δυο αδέρφια», σε μουσική του Σταύρος Ξαρχάκος και στίχους του Ιάκωβος Καμπανέλλης.
Στην κωμωδία η «Παριζιάνα» με την τραγουδά τα «Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό» και «Ζωγραφισμένα στο χαρτί», σε μουσική Πλέσσα και στίχους Δασκαλόπουλου. Η Ρένα Βλαχοπούλου επιστρέφει στη Φίνος Φιλμ ύστερα από τρία χρόνια απουσίας, με τον Γιάννη Δαλιανίδη να της εμπιστεύεται τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα μιούζικαλ που διαφοροποιείται από τα προηγούμενα έργα του, καθώς στηρίζεται σε διαφορετική διανομή. Στην ταινία, που είχε πολλά γυρίσματα στη Μύκονο, τραγουδάει και ο Γιάννης Πουλόπουλος.
Η Μαρινέλλα στην τηλεόραση
Η Μαρινέλλα συμμετείχε σε δύο τηλεοπτικές σειρές του Κώστα Κουτσομύτη. Ερμήνευσε το τραγούδι των τίτλων και άλλα 7 τραγούδια της δραματικής σειράς «Η Πρόβα του Νυφικού» (1995), που βασίστηκε σε βιβλίο της Ντόρας Γιαννακοπούλου, και υποδύθηκε τη Μαρίκα Σουέζ, θιασάρχη ενός θεατρικού μπουλουκιού, στη σειρά «Ύστερα Ήρθαν οι Μέλισσες» (2000), που βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Γιάννη Ξανθούλη.
«Ύστερα Ήρθαν οι Μέλισσες»
«Η Πρόβα του Νυφικού»
Η Μαρινέλλα υπήρξε και θα παραμείνει ένα σύμβολο του ελληνικού τραγουδιού, μια μορφή που κατάφερε να ενσαρκώσει το πάθος, τη θλίψη, τη χαρά και τον έρωτα μέσα από την τέχνη της. Η κληρονομιά της θα συνεχίσει να μας εμπνέει, και οι μελωδίες της θα μας συντροφεύουν, υπενθυμίζοντάς μας πόσο σπουδαία ήταν ως φωνή, προσωπικότητα και καλλιτεχνική δύναμη.
πηγη https://www.news247.gr/
